Witaszczyk na dziś: Odporni na wszystko

Wyznanie Juanity potwierdza starą prawdę, że z rodziną najlepiej wychodzi się na zdjęciu. Inna rzecz, że Fidelowi nic nie było i nie jest w stanie zaszkodzić. Nie tylko siostra i CIA. Nawet Lech Wałęsa, pogromca światowego komunizmu!

Trzy lat temu Wałęsa uczestnicząc w telekonferencji, przemówił do działaczy antykomunistycznej opozycji na Kubie. Obiecał im, że jak zajdzie potrzeba, to do nich pojedzie. Pewnie, aby udzielić światłych wskazówek, jak zdemontować komunizm i urządzić lepsze życie. Ponieważ Kubańczycy, nawet ci z opozycji, nie są w ciemię bici, do tej pory z oferty nie skorzystali. Dobrze wiedzą, że historia lubi się powtarzać; mają świadomość, komu i jak Wałęsa już urządził lepsze życie.

Kiedyś napisałem, że Kuba jest krajem szczególnie doświadczonym. Najpierw była gnębiona przez Hiszpanów. Spod jarzma tych ciemiężców wyspę wyzwolili Amerykanie, co diametralnie zmieniło sytuację Kubańczyków, gdyż od tej pory zamiast Hiszpanów doił ich wuj Sam. Szczytowe osiągnięcia amerykańskiego modelu demokracji odnotowano na wyspie w czasach, kiedy rządził tam Ruben Fulgencio Batista y Zaldivar, który z sierżanta stał się generałem i prezydentem. W dzisiejszych czasach to nic nadzwyczajnego - są przykłady, że prezydentem kraju średniej wielkości może zostać absolwent dwuletniej zawodówki. Ale tak nie było w 1933 roku, kiedy Batista objął we władanie wyspę, żeby Amerykanie jeszcze wydajniej mogli doić jego ojczyznę.

W 1959 roku świat patrzył z podziwem na Fidela Castro, który pokonał dyktatora. Pierwszym krajem, który uznał nowy rząd były… Stany Zjednoczone. Amerykanie byli pewni, że jak dotychczas będą bez przeszkód doić Kubę. Ale się przeliczyli.

W każdym razie donosy Juanity w najmniejszym stopniu nie zaszkodziły starszemu bratu. Najpierw Castro pokonał 1300-osobowy amerykański desant w Zatoce Świń. Potem okazał się odporny na sześćset poważnych i groteskowych zamachów, jakie przez czterdzieści siedem lat, kiedy był u władzy, zorganizowali na niego Amerykanie.

Kilka miesięcy temu mój przyjaciel odwiedził Kubę. W latach sześćdziesiątych mieszkał tam kilka lat. - Kubańczycy wciąż kochają Fidela, chociaż nie tak gorąco, jak czterdzieści lat wcześniej - stwierdził zdumiony. - Może dlatego, że nie jest Batistą? - dodał po chwili, mimowolnie tłumacząc fenomen Donalda Tuska, któremu, mimo wysiłków przyjaciół i wrogów, nic nie szkodzi. Dlatego, że jest do kogoś niepodobny?